تبليغاتX
تاریخی - تحلیلی - خبری درباره قاراباغ

Ürəyimə bağlayıb daş

Gözlərimi nəm saxladım.

Oralarda  sən kövrəldin,

Buralarda mən ağladım          ,  

Şuşada ağlayan çiçiək.


 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم آذر 1387ساعت 19:23 توسط قاراباغ |

Bu gece yuxumda seni gِrmüşem,

Gِrdüm baharına qar elenibdir.

ـreyinden axan qanı görmüşem,

Gِrdüm xeyalın da güllelenibdir...

Afiq Ağdami


ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت 14:9 توسط قاراباغ |

 
Demə cənnət belə,bağ-bostan belə,
Cəhənnəm içində bağ-bostan olmaz.
Özünü aldatma sən bilə-bilə,
Daha bu diyardan gülüstan olmaz.

Əzəl gündən torpaqları çalınmış,
Gözləri oyulmuş,haqqı alınmış.
Bir milyon insanı sürgün olunmuş,
Daha bu diyardan gülüstan olmaz.

Tülkülər Bozqurda tələ qurdular,
“Azadlıq” deyənin başın vurdular.
Türkə Türklüyünü unutdurdular,
Daha bu diyardan gülüstan olmaz.

Vəzifə uğruna candan keçirlər,
“Xalq kimi istərsə” onu seçirlər.
Ölməmiş insana kəfən biçirlər,
Daha bu diyardan gülüstan olmaz.

Ey Ağdami,”vətən” deyib ağlarsan,
Çarəsizcə, ürəyini dağlarsan.
Boş yerə sabaha ümüd bağlarsan,
Daha bu diyardan gülüstan olmaz.

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت 14:0 توسط قاراباغ |

Məni udsun qara torpağ, Qarabağ getsə əgər,
Yoxdur haqqım mən olum sağ, Qarabağ getsə əgər.

Nə qədər qız-gəlinim düşdü əsir göz görəsi,
Yaz mənim qəbrimə alçaq, Qarabağ getsə əgər.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 17:46 توسط قاراباغ |

سس دوشدو دغلارا ، داشلارا ، قاچين !

 

تالاندی قاراباغ ، آليندی لاچين !

 

گلمه ديم ، گلمه ديم ، آغاردی ساچين !

 

باغيشلا قارداشيم ، باغيشلا باجيم !

 

 

 

کلبجردن اسن ، اسينه گلديم !

 

فضولی دن قالخان ، سسينه گلديم !

 

تويونو گؤرمه دن ، ياسينا گلديم !

 

باغيشلا قارداشيم ، باغيشلا باجيم !

 

 

 

خوجالی ، خان کندی ، دئييب دولانديم !

 

قاپيلار باغلاندی ، يولا جالانديم !

 

درد اولوب ، ايچيمه دولوب ، قالانديم !

 

باغيشلا قارداشيم ، باغيشلا باجيم !

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 14:54 توسط قاراباغ |

Qarabağım

Sِhbətə çağırır şuşa ceyrani...

اağırır yaralı yaralı səni...

اağırır axdiqca gِzümün qani...

Bu gün Qarabağın maralı səni...

"Qabil

“Şuşa ceyrani” ürəyinə qurban

Sinəndə qanayan yaraya qurban

Gِzlərin ağlar, səsin həzin

Vaxtsız ağaran saçına qurban

.......

Sən o tayda, mən bu tayda

Dərdlərin ruhumu çəkir dara

Sanma unutmuşam sənı, “Qarabağın maralı”

Hicran acisin sِzumdə ara

.......

اağirna səs verən mənəm, duy səsimi

Həsrətinə yanan mənəm, paylaş qəmini

Bax! Qarabağ çagırır bizi, birləşməliyik

Uğrunda Anamıziın sütünə and içməliyik

.......

Dolmasın gِzün, düşmən ağlasın

Başını əymə sən, namərd utansın

Vətən adlı sevdamız cəhani sarsın

Qoy bu sədamız hər yanda ucalsın

.......

Damarlarımdakı axan, dolaşan qan!

Kِnül yaram, sevgı bağım “Qarabağım”

Qara gününü gِrdükcə bağrim şan şan

Baxtı qaram, Arzu anam “Qarabağım”

.......

Adınla fəxr edir səni hər taniyan

Dillərdə əzbər olsun adın “Qarabağım”

Zəfər günəşin doğmaqda, dayan

Tapılmaz bənzərin tayin “Qarabağım”

.......

Qış gedəcək, əsəcək bahar nəfəsi

Yerdə qalmayacaq məzlumun naləsi

Yüksələcək kِnüllərdə Xanin səsi

vətəni Qarabağ şikəstəsi

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 14:49 توسط قاراباغ |

قاراباغ(نام منطقه ای در آذربایجان)

عزيزينم قاراباغ (قره باغ من عزيز توام)
قارا طالع قارا باخت (طالع سياه ، سرنوشت شوم)
جنته گئتسم يئنه (اگر به بهشت وارد شوم)
ياددان چيخماز قاراباغ (باز قره باغ فراموشم نمي شود)
قاراباغيم قارباغيم (قره باغ من اي باغستان برفي من)
ياشيل اومود يارپاقيم (برگ سبز اوميد من)

اوياق گزديم اوستونده (من برروي سينه تو بيدار گشته ام)
ياتسام سن اول يورقانيم (اگر خوابيدم تو مرا بپوشان)

قاراباغيم باغ اولسون (قره باغ من باغستان شود)
عومور گونو آغ اولسون (روزگارش درخشان شود)
داغلاري منه ذيروه (کوههايش ستيغ من)
...
ياد اورگه داغ اولوسون (براي قلبهاي بيگانه داغ شود)

شوشام* قالمادي منيم ( شوشاي من از دست رفت)
يوردوم آنام دي منيم (وطن من مادرمن است)
من اونون بالاسييام (من فرزند اويم)
اودا بالامدي منيم (اوهم فرزند من است)
عسکران* عسکريمدي (عسکران سرباز من است)

خان کندي* درد - سريمدي (خان کندي مصيبت سراي من است)
هر کس يئريني تاپسين (هر کس بايد جاي خودرا بيابد)
بورا منيم يئريمدي (اينجا هم زمين من است)
داها قاراباغلارام (ديگر سياه خواهم پوشيد)
سئللر کيمين چاغلارام (همانند سيلابها خروشان خواهم شد)
اولوب قالان عومرومو (باقيمانده عمرم را...)
وطن دييه آغلارام... (وطن خواهم گفت و خواهم گريست...)

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 13:23 توسط قاراباغ |